26 feb 2021 – Campagnedoelpunt

In de wervelwind die verkiezingstijd heet, verklaarden deze week twee lijsttrekkers zich voor een boycot van het WK voetbal in Qatar. ‘Bloed aan de paal’ maar dan anno 2021. Zo’n boycot lijkt misschien wel logisch want de manier waarop de Qatari de stadions bouwen en de grote hoeveelheid doden die daarbij valt, is zeer zorgelijk.

Of het helpt om het WK te boycotten? Nee, zeggen mensenrechtenorganisaties als Amnesty en HRW. Je moet druk uitoefenen op de regering van Qatar, maar als je het WK gaat afblazen worden al die bouwers zonder geld het land uitgezet en hebben ze helemaal niks meer.

De behoefte om nieuws te maken is in elke campagne groot, maar nu nog veel groter dan normaal. Politici kunnen niet naar buiten, de markten en pleintjes op. Ze mogen niet in zaaltjes optreden en hebben dus veel minder communicatiemomenten. Uitlatingen waarmee je alle media haalt moeten nu gedaan worden in talkshows en speciale verkiezingsprogramma’s op de verschillende zenders.

Misschien vinden Segers en Kaag écht wel dat we niet naar dat WK moeten. Of je jezelf als politicus populair maakt door ons nu ook nog het voetballen af te pakken is zeer de vraag, maar dit terzijde. Waar het om gaat is, dat ze misschien even met Amnesty of HRW hadden moeten bellen voordat ze dit campagnedoelpunt dachten te kunnen gaan scoren. Want met alle goede bedoelingen zijn ze nu door de mensenrechtenspecialisten toch nogal in hun hemd gezet.

Al zal geen enkele Nepalese bouwvakker daarvan wakker liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.